2015-01-18 Waalre, Winterserie OLAT 3

DSC01644Het is zover, de winterserie van OLAT wordt vandaag hervat. OLAT staat voor mooie routes die zeer goed georganiseerd zijn. Ik mag zeggen dat de verwachtingen vandaag weer helemaal waargemaakt zijn. En ik heb een prachtige tocht gelopen van 30 km.

Bij aankomst in de startlocatie sneeuwt het helaas. Ik zie veel bekenden uit de wandelwereld en na een kop koffie en een efficiënte inschrijfprocedure ga ik goedgemutst maar zonder neerslag op pad. Het is nog donker in de straten van Waalre dus veel zie ik niet van de omgeving. Al snel gaat het een bosgebied in. Hoewel het nu da niet meer regent en sneeuwt, is de ondergrond nog flink nat en het loopt niet zo heel vlug. Maar er is nergens brand, dus het kan rustig. Via enkele open plekken en veel bos kom ik aan de provinciale weg tussen Waalre en Valkwenswaard. Hier staat de Treeswijkhoeve, een sterrenrestaurant dat op dit tijdstip natuurlijk niet geopend is. Jammer, want ik had eigenlijk wel trek in een polderhaas met stoof van de bout met een compote van rode ui op een bedje van duindoornbes en pastinaak.

DSC01653Maar goed, ik dwaal figuurlijk gezien af. Intussen is de splitsing geweest waarbij de 15 en 20 km lopers een stukje moeten omlopen (!) ten opzichte van de lopers van 30 en 40 km. Zij gaan nu meteen naar een café-rust. Je zult maar voor negen uur ‘s ochtends in een café aangetroffen worden, denk ik, waardoor ik op gevoel kies voor de route van de 30 km. Eerst gaat de route langs de visvijvers bij Valkenswaard en daar is het op sommige plekken erg modderig. De voeten zakken meteen weg in de modder. Tocht bereik ik de eerste wagenrust na een dik uur lopen.

DSC01660Tot ieders verbazing is men nog aan het opbouwen. Ze zijn eigenlijk net aangekomen, waarom ze te laat zij vraag ik niet, er zal een goede reden voor zijn. Tot de bemanning hoort ook Jan van “team-Liempde” die geblesseerd is aan de knie en nu dus toch zijn steentje bijdraagt. Ik besluit niet te wachten en loop door. Bij de hengelsportvereniging, aan de overkant van de provinciale weg Valkenswaard-Leende gaat de route het Leenderbos in. Wie slim is haalt hier een kop koffie in de kantine of maakt indien noodzakelijk, gebruik van het toilet.

DSC01667Het Leendebos is prachtig. We maken er grondig kennis mee. De route gaat nu richting België, over onverharde paden, deels door met Schotse Hooglanders begraasde gebieden. Ik krijg ze zelfs te zien, op een meter of 10, 15 afstand staan ze rustig te grazen. De dieren hebben door hun dikke vacht geen last van de natte sneeuw die inmiddels is gaan vallen. Het gaat een flink eind rechtdoor over een geasfalteerd fietspad, tot de splitsing waar de 30 km route naar links mag en de lopers van de 40 km route rechtdoor gaan. Het is bij het Hasselsven en een stuk op de grens van bos en hei volgt.

DSC01677De routeman laat ons een leuk ommetje lopen, weg van de geijkte paden en ik zie stukken van het Leenderbos die ik nooit eerder zag. Uiteindelijk verlaat ik het bos en gaat de route naar het gehucht Leenderstrijp. Hier is in fiets-café De Hospes de rust. Hier hangt een bord buiten waarop staat dat men ook Belgische Franken accepteert. Nou, ik zal de volgende keer een paar Frankskes mee nemen en een zien wat ik er voor krijg! Er zit nu dik 15 km in de benen en feitelijk is dit de eerste rust. Ik besluit een soep te bestellen en ik krijg een portie bonensoep waar je U tegen zegt. Na deze met smaak opgegeten te hebben vervolg ik de reis.

DSC01679We worden terug het bos ingestuurd. Dit is echter bekend terrein voor me.Eerst gaat het langs de St. Janskapel, waar ook de schutterij gevestigd is. Daarna zie ik de molen die door een plaatselijke molenaar met de hand, plank voor plank, wiek voor wiek gemaakt wordt. Het is zijn levenswerk. Dan door het bos waar ik vaak de hond uitlaat en verder naar het noorden, langs de Jagershorst naar de Spinsterberg. De oversteek wordt bewaakt door vrijwilligers van de ATB-fietsclub die over een parcours rijdt dat op verbluffend veel plaatsen probleemloos dat van de wandelaars gaat. Opnieuw een gebied met grazers, maar hier geen woest uitziende runderen aangetroffen. Ik loop een klein stukje over een fietspad dat op de plaats is gelegd van een oude spoorlijn voordat ik rechtsaf mag naar het Greveschutsven. Daar mogen we met een boog omheen.

DSC01688Na nog een flink stuk bos en hei, enkele compleet ondergelopen wandelpaden gaat het weer op een open gedeelte aan. Het zonnetje is er inmiddels even bij gekomen. Ik haal een webloggende auteur Peter Heesakkers in. Al snel zie ik de rustpost die op 5 km van het einde staat. Daar ga ik zitten en na een kop koffie en een groet aan Peter vertrek ik voor het laatste deel.

DSC01708Hoe men het voor elkaar krijgt weet ik niet, maar het blijft een natuurtocht. We manoeuvreren langs de riante optrekjes weer door een stuk bos. Het afgebrande gemeentehuis van Waalre ligt er als een trieste ruïne bij. In het laatste deel van het bos is opnieuw goed te zien hoe de bomen hebben geleden onder de schade van de sneeuw die net na Kerstmis is gevallen. Overal liggen takken, soms tot 25 cm dik op de grond. Je zult er maar onder lopen als hij valt. Een paar honderd meter nog te gaan als ik weer klinkers onder mijn voeten door zie gaan. Het is een zware tocht geweest met alle modder, maar zeer mooi. Buiten, bij de finishlocatie staan enkele borstels om de schoenen enigszins schoon te maken. Binnen is het gezellig druk met wandelaars uit eigen land, België en Duitsland. Vrijwilligers van OLAT die hier weer veel vrije tijd ingestoken hebben: mijn dank hiervoor.

De volledige foto serie is achter deze link te vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s