2015-02-01 Boxtel, Midwintertocht

DSC01799De regen kletterde op mijn voorruit tijdens de rit naar Boxtel. Omdat op de parkeerplaats van De Keistampers er nog wel eens iemand aan je auto wil zitten besloot ik zelf een plekje voor mijn voervoermiddel te zoeken en dat lukt natuurlijk ook prima. Bij het uitstappen bleek de regen ook nog bijna tot nul te zijn terug geschroefd, dus ik had goede vooruitzichten en goedgemutst vertrok ik voor een leuke 20 kilometer stappen. Het was inmiddels droog geworden en na een kopje koffie in de schoolkantine waar de start gehuisvest is bij De Keistampers was ik wel toe aan een ommetje. Meteen naar kasteel Stapelen, wat bijna de buren van de school zijn, en daarna richting het tunneltje dat ons onder het spoor door helpt. Een stukje industrie terrein hier en daarna nog een vernieuwd ontwikkeld gebied waar we over een redelijk begaanbaar pad kunnen lopen.

DSC01803Er zijn enkele omleidingen in de route. Begrijpelijk, want het heeft de afgelopen dagen flink geregend dus zal het hier en daar te veel modder en ander ongemak geven om te kunnen lopen. Het gaat langs een thee-huys waar een lichtelijk gemankeerd bankje voor staat waar men bij wandelbankjes.nl blij mee zouden zijn. De route gaat verder door agrarisch gebied, rustige wegen en paden, vaak met bomen afgezet. Een wegje waar de wilgen keurig geknot zijn, zijn hier een goed voorbeeld van. Dan een stukje langs het spoor om vervolgens landgoed Velderen op te gaan. En dit is echt fraai. Mooie statige panden en geometrisch aangelegde met hoge bomen bezette lanen door het bos. Overigens bij het betreden van het landgoed ook hier een bijzonder bankje. Landgoed Velderen loopt als vanzelf over in Heerenbeek en even later doen we ook natuurgebied De Mortelen aan. Het kan niet op.

DSC01812Na zo’n kilometer of acht staat de mobiele rustpost van de organiserende vereniging inclusief dixie. Een kop koffie kon er nog wel bij en mijn boterhammen voor de ochtend gingen op. Enige verbazing van mijn zijde, want ik zie Jack Bertrums terug lopen uit de richting waar ik zo meteen heen moet. Jack loopt normaal gezien anderhalf tot twee maal mijn tempo, dus ik vermoed dat Jack ‘not amused’ is, want die heeft natuurlijk verkeerd gelopen. Ik moet zeggen dat ik hier geen pijl zie waar de 30 km lopers heen moeten terwijl hier toch de splitsing zou moeten zijn. Ik heb er verder geen hinder van want mijn route hoeft alleen de pijltjes te volgen zonder na te denken. De pijlen zijn hier overigens met het kleurensysteem rood (=rechts), geel (=links) en wit (=rechtsdoor) aangegeven.

DSC01836Ook nu nog een stuk bos over een asfaltweg, dus goed beloopbaar. Dan naar links een fietspad op om op het einde opnieuw naar links te gaan, nu een verhard fietspad op te gaan. Het loopt nog steeds erg lekker en het zonnetje dat getracht heeft door te breken geeft het nu wel een beetje op. Rechtsaf dan een zandpad op. Erg mooi, loopt ook goed, in het begin. Maar dan volgt een passage waar het lijkt alsof de infanterie gevolgd door de cavalerie er te voet, respectievelijk te paard doorheen is getrokken. Geen polsstok in de buurt, dus dan maar door de modder banjeren. Ineens zie ik dennen naast het pad en dan weet ik: zandgrond, dus een beter pad. Hier is de regen niet blijven liggen, maar weggezakt. Een stukje verder gaat het weer over asfalt naar de tweede rustpost, die in de schuur van een fraai agrarisch bedrijf is ondergebracht. Dank voor de gastvrijheid!

DSC01859We schampen daarna de Kampina, het grote gebied van natuurmonumenten. We lopen over de meest oostelijke rand ervan en ik geniet van de omgeving van de route die langs het riviertje De Beerze gaat. Dit riviertje wordt onze gids voor de komende drie kilometer. Soms van een afstand van enkele meters en soms echt langs de rand. Dat is wel even lastig, want ook hier is er soms veel modder en het loopt nog schuin ook. Naar beneden wel te verstaan. Maar ik breng het er heelhuids en droog vanaf.

Het einde van de tocht wordt de parcoursbouwer tot het doorsteken van het industrieterreintje gedwongen. We kruisen het spoor via het zelfde tunneltje als op de heenweg en vervolgen de route naar de startlocatie. Einde van een prachtige natuurtocht, waarbij de Keistampers af en toe Kleistampers genoemd mochten worden, maar om van al het moois dat te zien was te kunnen genieten moet je soms de grenzen opzoeken.

De gehele fotoserie staat hier.

De route staat achter deze link.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s