2015-02-08 Schinveld, Schinveldse bossentocht

DSC01873Als ik zeg dat er in het Brabantse weinig tochten georganiseerd waren dit weekend, dan lijkt het net alsof de Schinveldsebossentocht in Limburg een soort tweede keus was. Maar daarmee zou WSV De Grenslopers toch echt veel te kort gedaan worden. Want wat hebben ze het hier goed voor elkaar, in Schinveld. Wel was dit de reden dat ik aan de start enkele bekende gezichten trof, die normaal in en rond Oost Brabant aan de wandel zijn. Schinveld is bekend van de vliegtuigen van de NATO-basis die net over de Duitse grens gestationeerd zij en daarbij de nodige herrie veroorzaken. Vandaag zijn we als wandelaars daarvan verschoond gebleven, gelukkig voor ons. Dat de gemeente Onderbanken waar Schinveld onder valt meer te bieden heeft, is wel duidelijk geworden.

DSC01877Een zaal die Im Weissen Rössl heet kan als startlokatie voor mij al niet meer stuk. Duidelijke platen met de routes voorhanden, vriendelijk en behulpzame bureau medewerkers en een gezellige sfeer. Misschien wel te gezellig, want al was het tijdstip van 8 uur al lang voorbij, de aanwezigen bleven gezellig zitten. Daar trof ik ook team-Sjef die echter voor de 28 km afstand gingen, waar ik slechts 21 km van plan was te lopen. En helaas was de splitsing al na enkele honderden meters, dus lang duurde het bijpraten niet. Het dorp verlaat de 21 km route via een smal wandelpad. Het wandelpad gaat door de velden naar de kruising van de provinciale weg waarover ik ben komen aanrijden. Snel verlaat ik dit stuk en overeen rustig geasfalteerd fietspad loop ik verder naar Etzenrade. Daar gaat het naar rechts, waar we de Etzenrather Mühle te zien krijgen. Deze inmiddels niet meer in gebruik zijnde molen wordt al sinds de 15e eeuw genoemd in geschriften en staat aan de Rode Bach, die aan de zuidkant van dit stroompje Rode Beek heet. Het markeert namelijk voor een deel de grens met Duitsland.

DSC01882Over dit pad loop ik een kilometer tussen de bomen langs de beek. Dan naar links, terug Nederland in. Opnieuw wordt de Rode Beek overgestoken. Dan, over een mooi pad door de velden naar Jabeek waar een eerste rustpost is. Maar het is nog iets te vroeg in de route, er staat pas 4,5 kilometer op de de teller, vandaag. Dus gaat het verder naar rechts, langs de Quabeekgrub. Deze grub is mooi zichtbaar in het dorp Jabeek en omgeving. Aan het einde van dit stroompje komt ze uit in de Rode Beek en ons wandelaars linksaf te laten gaan moeten we 2 bruggetjes oversteken. Maar het lukt en ik sta opnieuw in Duitsland. Door een enigszins modderig, moerassig  maar ook fraai bosgebied lopen we om Süsterseel heen. Grote glooiende stukken grond met agrarische bestemming domineren het uitzicht hier. Uiteindelijk gaat het kort nog even het dorpje in en uit om over een provinciale weg verder te gaan. Echter, eerst nog een slinger naar rechts langs velden, maar dan komt Jabeek weer in zicht. Ik heb er nu 11 km op zitten en nu is een pauze wel verdiend.

DSC01897De zaal is geheel in het teken van carnaval aangekleed. Groen, geel en rood domineren en het valt me op dat het er enorm druk is. Hier zijn duidelijk veel wandelaars op af gekomen. Over 2 maanden staat de Kennedymars van Sittard op het programma en het is merkbaar dat menigeen hiervoor aan het trainen is. Ik trakteer mezelf op een punt vlaai naast de koffie. Na de pauze gaat het door de velden via Bingelrade naar Merkelbeek. Ook het gehucht Viel doen we aan en het valt op dat de weg langzaam omhoog loopt. Een pony trekt een koetsje met 1 meneer er op rustig omhoog. Nog even Douvergenhout in en uit en dat doemt Merkelbach op, waar bij de Henkhof de pauze is ingericht. Opnieuw een goede pauzeplaats waar men zich van van alles kan laten voorzien tegen democratische prijzen.

DSC01914We lopen door Merkelbach verder en in de verte kijken de woonflats van Brunssum op ons neer. Voordat we daar aankomen gaan we echter naar links. Net op Brunssums grondgebied staat hier het Clemenskerkje met Lourdesgrot. Ik breng er kort een bezoek en kijk er rond. Het kerkje is recentelijk gerestaureerd en ziet er straalt een serene rust vanuit. Dan gaat de route terug naar Schinveld langs een modderparcours dat zijn weerga niet kent. Het is ploeteren om vooruit te komen. De schoenen blijven in de zuigende modder steken en glijden bovendien weg. Maar dan, de provinciale weg doemt op en we mogen langs de Schinvelder Hoeve en de plaatselijke sportvelden door en snel daarna lopen we door de bebouwing. Daar gaat het bijna in een rechte lijn naar de zaal waar het allemaal begon.

Ik heb een perfect georganiseerde tocht mogen lopen. De pauzes goed geregeld, de pijlen hingen goed en ook waren er linten gehangen. Geen routebeschrijving gekregen, maar dat heb ik tijdens de tocht totaal niet gemist.

De foto’s zijn achter deze link te vinden.

De route staat hier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s