2015-06-14 Nijmegen, Streek2daagse dag 2

DSC02513Vandaag ging de reis naar Nijmegen zuid, waar De Stichting Streek2daagse haar intrek had genomen bij voetbal vereniging RKVV Brakkenstein en een tweedaagse van start let gaan. Iets na zevenen startte ik met in mijn hand een routebeschrijving van de 40 km route, die op papier 39 km. Op papier. Maar we liepen niet op papier maar in het veld en dan is alles anders, zou blijken.

De dag begin een beetje somber met laaghangende bewolking en een minuscuul spatje. Het gaat over de Heyendaelse weg, langs de sportparken van de Radbout universiteit naar park Brakkenstein, waar naar statige lanen en mooie gazons ook de hortus Arcadië te vinden is. Hier meteen ook een heuveltje over, de toon voor vandaag is gezet. De route draait nu richting de Heilig landstichting waar ik voor de tweede keer dit jaar de Cenakelkerk passeer.

DSC02531Dan laten we ons het bos in sturen. Het Groesbeeks bos, wel te verstaan. Via soms pittig steile lanen en paden gaat het op Groesbeek aan waar we via de golfbaan aldaar de bebouwde kom bereiken. Via de Galgenhei kom ik aan bij de Oude Molen. Er staat hier een rij voor koffie en de dame achter het buffet doet amechtig haar best om iedereen snel te helpen. Dit blijft toch een fijne tent om te zitten. Ik kijk op mijn GPS afstandmeter en zie deze meer dan 11 km aangeven. Dat staat in contrast met de routebeschrijving die van mening is dat we 9,5 gelopen hebben.

Na de koffie in de benen voor een zeer mooie lus naar De Horst. Door de velden waar zelfs met dit ietwat bedompte weer mooie vergezichten te bewonderen zijn gaat het naar dit kerkdorp van Groesbeek. Het gaat wel stevig omhoog en omlaag en dat is in combinatie met het benauwde weer niet bevorderlijk voor de snelheid. Ik moet regelmatig hijgen en de snelheid die ik loop is toch niet schrikbarende hoog. En dan, een schreeuw en een lelijk woord van schrik. Een dame die een meter of 10 voor me liep ligt op de grond. Ze is languit gevallen over een van de gat en bulten in het pad. Door de vermoeidheid verlies je concentratie en die is gewoon nodig om iedere stap opnieuw je voeten goed neer te zetten. Ze geeft aan dat ze die dat al eerder gevallen is. Ik wilde net zeggen dat dat waarschijnlijk het been is waarmee ze uit bed gestapt is, maar ik houd me in en in plaats daarvan help ik haar overeind en raap de bidons die ze verloren is op en stop ze terug in de rugtas. Ze kan verder, al geeft ze aan een dikke knie te hebben.

DSC02538Dan langs camping de Hoge Hof en vervolgens is de achterzijde van de Canadese oorlogsbegraafplaats te zien. Dit deel van het parcours is alleen voor de lopers van de 40 km en het valt me op met hoeveel deelnemers we hier wel lopen, dat is niet gering. De route komt langs diverse kleine campings, zoals de Hoge Hof en De Klös. Er zitten wel wat lange rechte wegen in het parcours nu, met verre uitzichten vaak over over beboste heuvels. Het gaat langs een fraaie poel, dan naar links op De Horst aan waar bij café Oomen de rust is. We komen nog langs het kerkje van De Horst dat ooit wel wit zal zijn geweest maar dat nu minimaal 50 tinten grijs op de buitenkant heeft. Deze parochiekerk, het Goddelijk Hart van Jezus, wordt kennelijk niet meer onderhouden en er schijnt een besluit te zijn genomen om het op 1 januari 2016 te ontwijden, waarna het officieel geen kerk meer is.

DSC02556De kilometerteller op GPS basis geeft bij mij 20 km aan, terwijl de route van mening is dat we er 17,5 km op hebben zitten. Dat geeft toch een beetje te denken. De overigens goed functionerende routebeschrijving bevat afstanden. Heel vaak zijn dat veelvouden van 100 meter. Men zal toch niet iedere keer naar beneden afgerond hebben, om vervolgens de afgeronde meters op te tellen?

De route van De Horst naar Breedeweg verloopt via de Plak, een mooi gebied net langs de grens met Duitsland. Er is ook een wijngaard met die naam en verder zijn er vooral lange asfaltwegen met mooie uitzichten. Dit is goed voor de mentale weerstand tegen vermoeidheid. De rustpost in Breedeweg bij de voetbalclub sla ik over en al snel loop ik weer door de velden. Een landwinkel links en een replica van een WACO Glider rechts. Een zweefvliegtuig van de Weaver Aircraft Company Ohio waarmee de Amerikanen die ons land 70 jaar geleden bevrijdden manschappen en materieel vervoerden. Vanaf zo’n 100 meter zie ik overigens alleen het geraamte, er is geen doek over de romp en vleugels gespannen. De voorloper van de drone en de stealth, tussen de druivenstokken bij Groesbeek. Er rijden hier trouwens binnen een kwartier 3 groepen met ronkende motoren langs ons heen. Geen rare dingen, gewoon mensen die van de zelfde omgeving willen genieten als de wandelaars. Met iets meer herrie, dat wel.

DSC02577Wat nu volgt is een heel mooi stuk naar en daarna over de Mookerhei. Het klimt en daalt dat het een lieve lust is en dat over zand en grindpaadjes. Maar de uitzichten die ik voorgeschoteld krijg zijn het alleszins de moeite waard. Er staat een kudde Schotse hooglanders zo’n beetje midden op het pad. Met kalveren er bij. Rustig grazen ze hun kostje bij elkaar en de wandelaars gaan er op gepaste afstand en zonder enig probleem omheen. Als we de hei af mogen,gaat het door Mook heen naar een bruin café waar ik aan de soep ga. Met een biertje er bij. Ik wordt wat glazig aangekeken met die combi, maar ik vind soep heel goed bij de wandeling passen en bier wordt volgens mij wel vaker geschonken in een café.

DSC02590Na deze laatste caférust gaat het alweer snel de hei op. Ditmaal eerst langs een uitzichttoren die ik natuurlijk even moet beklimmen. Op een trap die we moeten beklimmen staat een groepje wandelaars stil. Een van hen is gevallen. Waarschijnlijk ook vermoeidheid die hier een rol speelt. Maar wat is dit bos en deze hei prachtig. Echter, na verloop van tijd krijgen we een bordje te lezen waarop staat dat men een omleiding heeft gemaakt. We lopen om wegens, zo krijgen we later te horen, een niet verkregen toestemming van natuurmonumenten voor een bepaald traject. Dat kan er ook wel bij. De route die we nu lopen is volgens mij zeker zo mooi en ten lange leste bereiken we toch wel die ijscokar bij het zweefvliegveld die ik me van een eerdere versie van deze tocht herinner.

Het laatste deel van de route gaat eerst naar Malden waar de wagenrust van WIOS’81 staat. vanaf hier is het volgens de routebeschrijving nog een kleine 4 km, terwijl ik meen dat ik er al 40 op heb zitten. Dit is een tocht voor doorzetters. Het laatste deel gaat door Heumensoord naar Brakkenstein terug. Door de bossen en dus schaduw. IUk heb genoten van de route. De pijlen / bordjes hingen overal goed en de routebeschrijving was op de afstandsindicaties na prima. Volgend jaar weer!

We zijn weer foto’s te zien en wel achter deze link. De route is ook opgeslagen. Te zien via deze link.

2 gedachtes over “2015-06-14 Nijmegen, Streek2daagse dag 2

  1. Die kerk in Horst { gem. Groesbeek} , herinner ik me in de late zestiger en begin zeventiger jaren , inderdaad als smetteloos wit. Vergrijst nu dus zo lees ik. Een heel gedenkwaardig gebied daar tussen Mook, Bredeweg en langs de Duitse grens, en rondom de Zevenheuvelenweg in m.n. Sept. 1944. Heb er een flink boek over die tijd in mijn te klein wordende kast staan. Wanneer je door al die jaren heen daar al zoveel voetstappen hebt achtergelaten komt die tijd je levendig in herinnering. Ik kon uit jouw verslag de route zó uittekenen. Een mooi verslag weer van je. Bedankt.

  2. Voor mij een hele bekende omgeving, waardoor ik wellicht er anders tegen aan kijk en sommige dingen uit je verslag zelf gemist heb. Extra leuk om het daarom terug te lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s