2018-06-10 Nijmegen, Michaëlmars

IMG_6529Vandaag heerlijk gestruind tussen Nijmegen en Plasmolen over een prachtig parcours van de Stichting Michaël vanuit gebouw Roomsch Leven in Nijmegen. Daar aan het einde van de Heyendaalse weg, was de start van deze mars die al voor de 54e keer werd georganiseerd.

De lopers van de langste afstand, de 40 km, werden qua route meteen afgesplitst van de andere afstanden. Eerst door enkele mooie wijken van zuid-oost Nijmegen en niet lang daarna de bossen in. Voor mijn gevoel veel heuvel op en weinig heuvel af. We draaiden tuusen Berg en Dal en de Heilig Landstichting door naar het zuiden door heel veel bos. Echter, goede beloopbare paden hier. De route passeert enkele campings hier, zoals de But en Nederrijkswald. Bij deze laatste startte ik enkele weken terug nog voor de Zeven Heuvelentocht. Heerlijk koel nog op deze dag waar de zon uiteindelijk toch volop is gaan schijnen, na eerst de wolkenlaag te hebben weggebrand.

IMG_6540Heel even liet de parcoursmeester de wandelaars een stukje over de 7 Heuvelenweg lopen, wat natuurlijk wel een koddig gezicht is, zo zonder campers langs de kant. Daarna door het landgoed van Jurgens om bij het kruispunt van het Airbornepad en het  Pieterpad uit te komen. Althans, dat geeft de ter plaatse opgestelde handwijzer aan. Wel even klauteren hier, eigenlijk het enig stukje van het parcours waar enige inspanning gevraagd wordt. Er is nog juist een glimp van het kruis aan de achterzijde van de Canadese Erebegraafplaats te zien en dan steken we door, via de Hoge Hof, naar de wandelpaden die tussen de weilanden door zijn vrijgehouden. Nou ja, vrij gehouden is misschien een groot woord, want het gras staat er tientallen centimeters hoog, maar gelukkig maar heel weinig distels en brandnetels.

IMG_6548Bij Oude Molen is de eerste rust plaats en ik zie dat ik daar ruim 13 kilometer op de teller heb staan. De koffie alhier laat ik me goed smaken en ik neem er echt even pauze. Daarna draai ik met een boog om het kloppend centrum van Groesbeek om aan de zijde van Bredeweg uit te komen. Daar ga ik over de St. Jansweg naar de St. Jansberg en die mag ik dan oplopen. Dit is echt een heel mooi stuk in het parcours. Niks geen vals plat, nee gewoon heel openlijk ram-omhoog met de lopers. Haarspeldbochten in het parcours om dit mogelijk te maken, maar oh wat een fraai stuk, zeg.

IMG_6577Verder langs een beek en een meertje, waar ik even in de waar raak en bijna onterecht links af sla, maar een medewandelaar wijst me de goede weg. De route gaat verder, langs een soort aangelegd beekje, het lijkt op de sprengen die in Apeldoorn lopen. Ik vermoed dat het wordt gebruikt om regenwater enigszins gecontroleerd naar beneden te helpen waardoor wegspoelen van aarde voorkomen wordt.

Vrij plotseling sta ik op de rijksweg en even plotseling blijk ik op het 25 km punt te zijn aangeland. Ik twijfel maar heel even. Ik kan bij de Plasmolense Hof gaan zitten of 3 km doorlopen naar het Zwaantje. Het wordt de laatste. Dit betekent dat ik weer terug omhoog mag. Naar de Zevendalseweg (ja, als je 7 heuvelen hebt, dan heb je ook als snel een paar dalen) en loop goedgemutst naar de volgende rust, het etablissement op de grens van Gelderland en Limburg.

IMG_6591De laatste etappe gaat via het jachtslot Mook naar een prima geasfalteerd fietspad langs het spoor. Nog steeds in de schaduw van de vele loofbomen en het valt me op dat ik in het geheel geen last heb gehad van muggen en andere stekende insecten. Bij het zweefvliegveld heb ik gruwelijk geluk. De ijscoman die daar altijd staat staat er niet. Nog voor ik teleurgesteld verder kan sjokken, komt deze er nét aan. De uit 1976 stammende vent auto draait bijkans op 2 wielen de bocht in, de terrasstoelen worden uitgestald en de verkoop van heerlijk ijs kan beginnen. Ik geniet er van 2 bollen. Wat volgt is een stukje terug en dan naar de rand van Malden om bij de tweede post van de onvolprezen WIOS uit te komen.

De laatste kilometers zijn aangebroken. Een slinger door Heumens oord brengt me naar de Scheidingsweg en niet lang daarna naar de finish. Ik heb heerlijk gelopen. Voor mijn gevoel de gemakkelijkste 40 tocht tot nu toe. Heel mooi parcours om te zien, prettig om over te lopen, goed gepijld en duidelijk beschreven.

De route van de Michaelmars staat hier en de foto serie kun je achter deze link vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s